Daar zit ik dan, onder een boom, ergens in de Ardennen. Naast me op het houten bankje (waarvan mijn billen al na een paar seconden protesteerden) staat een paar wandelschoenen. Keurig neergezet, keurig achtergelaten. Ik ben er maar naast gaan zitten.
Voor me zie ik mooie, hoge bomen en een strakblauwe lucht. Zon. Wind. Paardebloemen die dansen in het zomerbriesje. Vlindertjes. Stilte – voor zover je het stilte kunt noemen. In de verte hoor ik mensen zachtjes lachen, eten en praten. Hier niet. Hier hoor ik vooral vogeltjes en de wind die door de bomen waait.
Geen gek moment om gelukkig te zijn, dacht ik zo. Dus dan ben ik dat maar gewoon. Waarom ook niet?
Moniek Zuidema is Online Media Specialist en verantwoordelijk voor het online beleid van BoeddhaMagazine. Meer over haar lees je op haar website.
Geluk moet je delen… bedankt om jouw geluksmoment in Hoei te delen Moniek, hele mooie tekst!
Daar sluit ik me volledig bij aan Dennis!