Categorie archief: Beoefening

Zonder woorden

Ik bespreek met een student het plan van aanpak voor haar afstudeeropdracht. Er zitten enkele zwakke plekken in, die vooral zijn toe te schrijven aan onduidelijke afspraken met de opdrachtgever. “Ik heb hem ook eindeloos gemaild”, verzucht ze. “Ik kreeg nooit een reactie.” “Dan kun je toch ook wat anders doen”, opper ik. “Bellen?” vraagt ze een beetje vertwijfeld, om vervolgens zelf het antwoord te geven: “Dat doet echt niemand meer!” Ik herinner me nog net op tijd de slogan van een reclamecampagne die onlangs heeft gelopen – Wie belt er nou nog? -, anders had ik vast laten blijken, dat ik tot die verdachte generatie behoor, die nog gewoon belt af en toe.“Maar,” doe ik een laatste poging, “hij zit toch ook wel ergens.” De student kijkt me wat verbaasd aan. “Hij heeft toch wel een kantoor, een bureau, een werkplek?” “Je bedoelt dat ik bij hem langs moet gaan,” antwoordt ze. Ik knik, waarop de student iets vaags mompelt over een verhuizing en moeilijk bereikbaar zijn.

Ik merk dit vaker. Mailen is makkelijker dan bellen of een gewoon gesprek voeren. Je kunt een mailbericht vanuit je eigen luie stoel verzenden en je krijgt tenminste ook niet direct een weerwoord. Dat deze manier van communiceren niet altijd even effectief is, wordt voor lief genomen.

Het lijkt alsof echt contact, een werkelijke ontmoeting, uit de weg gegaan wordt. Lees verder

Na Vipassana (deel 1)

‘Anicca’. Een woord dat veel gebruikt werd tijdens de tiendaagse cursus Vipassanameditatie waar ik, nu ruim een maand geleden, aan deelnam. ‘Alles verandert’ betekent het, niets is blijvend. Het herinnert je eraan om gelijkmoedig te blijven onder alle omstandigheden, gewenst of ongewenst. In de gebruikte meditatietechniek vertaalt zich dit onder andere in het omgaan met pijn tijdens het zitten. Zo krijg ik tijdens het uur mediteren (twee keer per dag!) na ongeveer een kwartier vaak vreselijke pijn in mijn linkerbeen. Het been dat voor ligt als ik in kleermakerszit op mijn kussentje zit.  Lees verder

Getagged ,

(Geen) gek moment

Daar zit ik dan, onder een boom, ergens in de Ardennen. Naast me op het houten bankje (waarvan mijn billen al na een paar seconden protesteerden) staat een paar wandelschoenen. Keurig neergezet, keurig achtergelaten. Ik ben er maar naast gaan zitten.  Lees verder

Getagged

Oei, waar is mijn sutraboek?

In zenboeddhistische kloosters heeft het branden van wierook een belangrijke religieuze waarde. Bijna elke rituele handeling gaat er gepaard met het offeren van wierook. Op die manier drukken we onze dankbaarheid uit.

Na onze dagelijkse ochtendzazen stappen we in processie en in stilte naar de hatto, de plaats waar de ceremonie’s worden gehouden in zenkloosters. Deze week is het mijn beurt om s’morgens  alle altaren van  brandende wierook te voorzien. Het heeft iets sportiefs, vooral het snel naar voren lopen tussen de rijen monniken met de wierookdoos tussen je uitgestrekte armen. Het moet een beetje zijn zoals met de olympische vlam lopen. Het vuur al lopend op de juiste plaats brengen. Lees verder

Getagged ,

Het geluid van maskers die wegvallen

Op de bank bij mijn zus geef ik een van mijn zevenweken oude nichtjes de fles. Haar linkerhandje omklemt mijn pink terwijl ze drinkt met een combinatie van totale overgave en focus waar de Boeddha zelf nog een puntje aan kan zuigen. Twee dagen per week betreed ik dit naar babyhoofd, Zwitsal, stoom en melk ruikende parallelle universum. Een vacuüm waar tijd en ruimte wegvallen in een onmiskenbaar meditatief ritme van huilen, poepen, eten, flesjes afwassen, boeren, slapen, billen afdoen, badjes, wasjes en dan alles weer van voren af aan. Een Zen retreat is niets naast een gezin met pasgeboren tweeling.  Lees verder

Getagged

Wijze les achteraf

Ik werk als docent op een hogeschool. De afgelopen week waren er eindgesprekken gepland met afstudeerders. Het ging hierbij vooral om studenten die voor de vakantie een onvoldoende voor hun scriptie hadden gekregen en die nu een met een verbeterde versie een tweede poging waagden. Soms werd ook deze afgekeurd. In dat geval moet de student een andere opdracht uitvoeren en een nieuwe scriptie schrijven. Ook met deze studenten werd een gesprek gevoerd.  Lees verder

Getagged ,

Zes zakken chips

De afgelopen drie weken ben ik het slachtoffer geworden van een flinke buikgriep. Ik zal je niet met verdere details vermoeien, ik denk dat het volstaat als ik zeg dat het niet prettig was. Echt. Niet. Prettig.  Lees verder

Het duiveltje loslaten

Op het strand schopte een langslopend jongetje een berg zand over de handdoek waarop ik afgelopen week lag te zonnen. Toen ik als een mol uit de berg zand omhoog kroop draaide hij zich uitdagend lachend naar mij om. “Hé, kan je niet uitkijken?” kon ik niet nalaten hem na te roepen. “Ach, hou toch je bek!” riep hij duivelachtig grijnzend.  Lees verder

Getagged