Boeddha op de digitale snelweg

Terwijl het boeddhisme als motto ‘less is more’ zou kunnen hebben, schreeuwt mijn smartphone het tegenovergestelde. De cijfers op mijn scherm geven aan dat ik het laatste uur een sms, drie WhatsApps, twee mentions op Twitter en een Foursquare-melding heb gemist. Grote tijd voor de vraag: hoe hou ik het boeddhisme en haar achtvoudige pad in mijn achteruitkijkspiegel terwijl ik over de digitale snelweg raas?

Juist spreken
Elke dag probeer ik het weer: juist spreken. Terwijl Noah Levine het oke vindt dat je zestig keer per zin ‘fuck’ zegt, probeer ik me te houden aan de wat traditionele definitie van juist spreken: niet liegen, niet schelden, niet onzinnig praten en niet roddelen of kwaad spreken. Maar terwijl ik daar in real life zo druk mee bezig ben, betrap ik mezelf erop dat Twitter mijn uitlaatklep wordt.

Zo min mogelijk oordelen
Daarnaast maakt social media het lastig om niet te oordelen. Van de 400 mensen die ik volg op Twitter, ken ik er misschien zo’n honderd ‘echt’. Maar van de rest denk ik toch echt zeker te weten hoe ze in elkaar zitten. Dat ene meisje heeft ongetwijfeld een psychotherapeut nodig vanwege haar woede-aanvallen, die flirtende man gaat 100% vreemd en zij is zo’n aandachttrekster dat ik al haar tweets met een korrel zout neem. Oordelen en veroordelen, op Twitter gaat het net zo makkelijk als volgen en ontvolgen.

Ego-loosheid
Op Facebook ben ik geen haar beter. Een uur geleden heb ik een hilarische foto geplaatst. Inmiddels heb ik al zeker tien keer gekeken hoe vaak ‘ie gedeeld is en wat de reacties zijn. Met ‘slechts’ acht likes ben ik lichtelijk teleurgesteld. Hoezo ego-probleempje?

Hoofdschuddend en met liefdevolle vriendelijkheid besef ik me dat ik nog een lange weg te gaan heb, zowel offline als online. En neem ik mezelf het volgende voor:

  • Ik ga loslaten.
    Ik hoef niet elke minuut van de dag op de hoogte te zijn van alle updates. De tweets van gisteren zijn nú niet meer actueel en WhatsApps kan ik ook later wel beantwoorden.
  • Ik ga mijn mail checken op 3 vaste tijdstippen:  ‘s ochtends, ‘s middags en ‘s avonds.
  • Voordat ik Twitter, Facebook, WhatsApp, mail, sms of bel stel ik mezelf de volgende vraag: Is it true? Is it necessary? Is it kind?

Herken je de strijd tussen mindfulness en social media? Wij zijn benieuwd naar jouw ervaringen, tips & tricks. Laat ze achter in de comments!

Worstel je zelf ook met mindfulness en boeddhisme op social media? Dit artikel is dan een handig hulpmiddeltje: http://www.tricycle.com/feature/ten-mindful-ways-use-social-media


Moniek Zuidema is Online Media Specialist en verantwoordelijk voor het online beleid van BoeddhaMagazine. Meer over haar lees je op haar website.

7 thoughts on “Boeddha op de digitale snelweg

  1. Suus schreef:

    Spijker op het kopje! Ik hoop eigenlijk dat iedereen zich aan jouw tips gaat proberen te houden! 🙂

  2. lauratejedor schreef:

    Héél herkenbaar! Ik wil elk moment van de dag mijn e-mail, Facebook en twitter checken. En als ik een keer mindful ben, dan komt daar een abrupt einde aan als ik zie dat ik een nieuwe mail, sms of mention heb. Ik ga proberen je tips toe te passen!

  3. Paula Borsboom schreef:

    Lees ook Focus van Leo Babauta, de vertaalde versie is in de boekwinkel te koop en de Engelse versie kun je gratis downloaden via http://focusmanifesto.com/

  4. Chantal schreef:

    Heb whatsapp verwijderd omdat ik gek werd van mn telefoon die steeds afging. Met sms zijn mensen veel meer to the point en anders ouderwets even bellen. Ben ook niet zuinig met het uitzetten van mijn telefoon als ik me wil concentreren 🙂

  5. Joop schreef:

    Beste mensen van de redactie van BoeddhaMagazine
    Gefeliciteerd met de start van jullie blog
    Schrijf ik net op mijn blog (http://joopromeijn.blogspot.com/) over de start van de blog http://openboeddhisme.nl/ dat “BoeddhaMagazine … zonder website of forum voor actueel nieuws en discussiemogelijkheid” is, en dan blijken jullie al een blog te hebben.
    Ik ben benieuwd naar de richting er van.
    Een ‘blog’ is geen ‘sociaal medium’, is mijn stelling, hoeft dat tenminste niet te zijn.
    En gezien de bijdrage van Moniek wordt jullie magazine dat ook niet, gelukkig.
    Maar een blog mag wel een journalistiek medium zijn: informatief, onafhankelijk, opiniërend.

  6. Ton Bil schreef:

    Ik wens je er van harte succes mee! Een goed voornemen is geen garantie voor heilzaam gedrag. Dat is één van de consequenties van de inzichten van de boeddha, bijvoorbeeld over anatta.

  7. Connie Franssen schreef:

    Herkenbaar. Op Twitter en FB ben je / lijk je vertrouwd met een aantal ‘friends’, anderzijds is het anoniem genoeg om snel en makkelijk te reageren cq scoren. Gisteren twitterde iemand dat hij op station zuid was en of hoe wellicht nog een bankier een schop kon geven. Graag! Antwoordde ik. Graag! Iets dat ik live nooit zou zeggen. En weer nam ik me voor eerst te denken, dan te reageren. Precies zoals ik dat in het echte leven normaal vind….Misschien dat wij elkaar ver als twangha op vriendelijke wijze aan kunnen helpen herinneren als de vingers sneller zijn dan het har of het verstand.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: